Terug
RapportnummerRA-MOW-2011-017
TitelDe Road Accident Analyzer
OndertitelDeel II: Bepaling van de prioritaire segmenten
AuteursKoen Van Raemdonck
Cathy Macharis
UitgaveSteunpunt MOW, spoor Verkeersveiligheid 2007-2011
Aantal pagina's41
Datum04/01/2012
ISBN
Taal van het documentNederlands
Partner(s)Vrije Universiteit Brussel
WerkpakketAndere: Referentiedatabank voor onderzoek naar verkeersveiligheid in Vlaanderen
Samenvatting

Om de verkeersonveiligheid in Vlaanderen in kaart te brengen wordt in dit rapport een verkeersongevallenanalysetool, de Road Accident Analyzer, verder ontwikkeld. In een vorig steunpuntrapport (RA-MOW-2011-011) werd reeds besproken hoe deze tool gevaarlijke wegsegmenten kan identificeren op het hoofdwegennet in Vlaanderen. In dit rapport wordt er eerst wat dieper ingegaan op enkele problemen die aan het licht kwamen in het vorige rapport, en hoe hieraan in het huidige rapport geremedieerd wordt. Het belangrijkste probleem doet zich voor bij de registratie van de ongevallen. Ongeveer 90% van de ongevallen op de autosnelwegen in Vlaanderen wordt namelijk in oplopende rijrichting geregistreerd. Hierdoor worden de twee rijrichtingen bij de analyses in dit rapport steeds samengenomen. Dit alles gaat uiteraard samen met minder gedetailleerde resultaten, maar zorgt wel voor een betrouwbaarder beeld van de verkeersveiligheid op de Vlaamse autosnelwegen.

 

Vervolgens wordt de theorie achter het bepalen van gevaarlijke segmenten besproken. In studies met betrekking tot de identificatie van gevaarlijke segmenten zijn er meestal twee belangrijke fases te onderscheiden. In een eerste fase wordt een ongevallenindicator berekend. Vervolgens wordt in een tweede fase onderzocht of de waarde van deze ongevallenindicator een bepaalde drempelwaarde significant overschrijdt. Na het theoretisch bespreken van deze twee fases, worden deze getoetst aan de praktijk. Voor het hoofdwegennet in Vlaanderen werden drie ongevallenindicatoren berekend: de ongevallendensiteit, het ongevallenrisico en een verwacht aantal ongevallen op basis van een ongevallenmodel (Empirical Bayes benadering). Aan de hand van gemiddelde waarden en het reductiepotentieel worden vervolgens de prioritaire segmenten voor elke methode bepaald. Nadien worden de resultaten van de verschillende methodes kritisch besproken en met elkaar vergeleken. Ten slotte worden de gevaarlijkste segmenten die aan de hand van deze methode worden geïdentificeerd door de Road Accident Analyzer vergeleken met de gevaarlijke punten bepaald door de 1-3-5-regel, zoals deze momenteel in Vlaanderen wordt toegepast.

DownloadPDF icon RA-MOW-2011-017.pdf
Lijn

Missie

Het Steunpunt Verkeersveiligheid voert in opdracht van de Vlaamse overheid beleidsondersteunend wetenschappelijk onderzoek uit over verkeersveiligheid. Het Steunpunt

Verkeersveiligheid is een samenwerkingsverband tussen de Universiteit Hasselt, de KU Leuven en VITO, de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek.

Partners

Leuven vito