Terug
RapportnummerRA-2003-14
TitelDe veiligheidsgordel: technische aspecten en effectiviteit
Ondertitel
AuteursJohan Verlaak
UitgaveSteunpunt Verkeersveiligheid 2002-2006
Aantal pagina's45
Datum01/07/2003
ISBN
Taal van het documentNederlands
Partner(s)LUC (nu UHasselt)
WerkpakketAndere: Voertuigtechniek
Samenvatting

Om de inzittenden in een voertuig te beschermen bij een botsing vinden in de automobielindustrie verschillende ontwikkelingen plaats om de passieve veiligheid van voertuigen te verhogen. Bij passieve veiligheid gaat het om het verminderen van lichamelijke letsels bij een verkeersongeval, en niet om het vermijden van ongevallen. In dat laatste geval praten we over maatregelen met betrekking tot actieve veiligheid.

 

De veiligheidsgordel is een ontwikkeling die een grote impact heeft gehad op het aantal verkeersslachtoffers. Na de invoering van de gordeldraagplicht is het aantal slachtoffers in het verkeer wezenlijk gedaald. Dit verschijnsel deed zich voor over gans Europa.

 

In dit rapport bespreken we een aantal technische aspecten van de veiligheidsgordel, om daarna in te gaan op de effectiviteit van de gordel bij het verminderen van het aantal verkeersslachtoffers.

 

De driepuntsgordel is algemeen verspreid en wordt veruit het meest toegepast. Voor toepassing in personenwagens is dit type gordel verplicht.

 

Autofabrikanten doen echter nog steeds onderzoek naar mogelijke verbeteringen. Het dragen van een gordel bij een ongeval vermindert enerzijds de kans op het oplopen van zware verwondingen, maar anderzijds kan diezelfde gordel ook de oorzaak zijn van letsels, vooral aan schouder, nek en borst. Om deze letsels te verminderen worden gordelspanners en krachtbegrenzers ontwikkeld. De invoering hiervan gebeurt nog niet op alle voertuigen, maar de techniek vindt zijn ingang via voertuigen uit de hogere prijsklasse.

 

Uit onderzoek blijkt dat een groot deel van de niet-gordelgebruikers aangeeft dat ze de gordel uit vergetelheid niet hebben omgedaan. Hieruit moge blijken dat een systeem dat de bestuurder en/of de inzittenden eraan herinnert de gordel om te doen een efficiënt middel kan zijn om het gordelgebruik te verhogen. In de verenigde Staten is een dergelijk systeem verplicht, net zoals in Zweden. Op Europees vlak is gesteld dat de invoering van gordelverklikkers een hoge prioriteit heeft binnen het te voeren beleid.

 

Uit de ongevallencijfers is duidelijk af te leiden dat de veiligheidsgordel een doeltreffend middel is om het aantal verkeersslachtoffers te doen verminderen. Om een juiste getalwaarde aan deze effectiviteit toe te kennen is veel onderzoek gebeurd. Bij dit onderzoek speelt de kwaliteit van de beschikbare gegevens een grote rol. Men mag aannemen dat voor verkeersdoden de gordel een effectiviteit heeft van 40%.

 

In Vlaanderen, zoals in de rest van Europa, is het dragen van veiligheidsgordels verplicht. Toch draagt, in vergelijking met andere landen, een te laag percentage van de voertuiginzittenden de gordel. Het is daarom zinvol om acties te ondernemen om het gordelgebruik te verhogen.

 

De manier waarop dit dient te gebeueren moet uit verder onderzoek worden afgeleid. Immers naast het invoeren of verplicht stellen van technische middelen om het dragen van een gordel te bevorderen bestaan er nog tal van andere maatregelen, zoals strengere controle, het voeren van promotiecampagnes, opleiding in scholen, het belonen van juist gedrag, ...

DownloadPDF icon RA-2003-14.pdf
Lijn

Missie

Het Steunpunt Verkeersveiligheid voert in opdracht van de Vlaamse overheid beleidsondersteunend wetenschappelijk onderzoek uit over verkeersveiligheid. Het Steunpunt

Verkeersveiligheid is een samenwerkingsverband tussen de Universiteit Hasselt, de KU Leuven en VITO, de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek.

Partners

Leuven vito